هوش مصنوعی به كمك افراد ناتوان می‌آید

ویلچرهای هوشمند



مطالعات گوناگون نشان داده افرادی كه ناتوانی‌های جسمی دارند ترجیح می‌دهند از وسیله‌هایی استفاده كنند كه توانایی حركتی آنها را بیشتر كند و از وابستگی آنها به دیگران بكاهد و فرصت‌های حرفه‌ای و آموزشی آنها را افزایش دهد. وابسته بودن افراد ناتوان به دیگران معمولا آنها را منزوی و تمایل آنها به مشاركت در كارهای گروهی و اجتماعی را كمتر می‌كند.

ویلچرهای هوشمند از سال 1980 در 4 كشور مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. در این شماره قصد داریم خلاصه‌ای از آنچه تا كنون انجام شده و تحقیقات پیش روی این وسیله هوشمند را بررسی كنیم.

وجه تمایز ویلچرهای هوشمند

ویلچرهای هوشمند برتری‌های بسیاری نسبت به نمونه‌های معمولی و دارای موتور دارند و در انواع مختلف از ابتدا تاكنون طراحی شده‌اند، از ویژگی‌های این ویلچرها می‌توان به موارد زیر اشاره كرد:

این ویلچرها به وسیله سنسورهایی كه دارند از برخورد با موانع جلوگیری می‌كنند و با استفاده از دید ماشین، موقعیت خود را تشخیص می‌دهند. برخی از آنها دارای نقشه‌هایی مانند نقشه خانه یا بیمارستان در حافظه خود هستند كه كاربر می‌تواند به وسیله صفحه كلید یا دستور زبانی (در نمونه‌های پیشرفته‌تر) مقصد خود را انتخاب كند، برای مثال اگر كاربر بگوید مرا به آشپزخانه جلوی یخچال ببر، ویلچر هوشمند این كار را خواهد كرد.

تحقیقات آینده

موانع زیادی وجود دارد كه قبل از این كه ویلچرهای هوشمند بتوانند به طور گسترده مورد استفاده قرار گیرند باید برطرف شود. یكی از این موانع، قیمت بالای قطعات استفاده شده در این وسیله‌هاست. یكی دیگر از موانع این است كه این ویلچرها تنها قابلیت استفاده در محیط‌های داخلی به طور امن را دارند و هنوز برای محیط‌های خارجی امنیت لازم را ندارند. محققان در تلاش هستند كه این موانع را برطرف كنند تا فاصله بین افراد ناتوان جسمی با جامعه كمتر و كمتر شود.

منبع:

Richard C. Simpson, «Smart Wheelchairs: ALiterature Review